Roos den Ouden en Eva Wilms, twee zangeressen met een verleden op het conservatorium, leerden elkaar eind jaren negentig kennen. Het werd het begin van een muzikale reis die leidde tot dit debuutalbum onder de naam Gaia Nostra. In 2008 trok de groep al voor een theatertour door Nederland en de bezoekers konden horen dat Gaia Nostra uit een rijke bron van invloeden put. Enya en Within Temptation worden op hun website als referentiepunten genoemd. Mistig, esoterisch, tijdloos en romantisch zijn inderdaad begrippen die de muziek van Gaia Nostra passen. Door de rijke instrumentatie doet de muziek soms bombastisch aan, maar het gezelschap kan gelukkig ook klein en intiem spelen. De keuze van de nummers is illustratief voor de brede smaak van het gezelschap. Zo staan er twee Hebreeuwse traditionals gebroederlijk naast eigen composities en een cover van Simon & Garfunkel. Roos en Eva worden ondersteund door een professionele band vol ervaring, die zich wegcijfert om de engelachtige stemmen van de dames de ruimte te geven. Een veelbelovend debuut. (PdK)

GAIA NOSTRA is a duo formed around 2 Dutch female singers (Roos den Ouden en Eva Wilms). They started working together 8 years ago as TWOSOME, later as L'EVE and now as GAIA NOSTRA. With this name they have recorded a strong high quality album titled 'Hold you once again'. Musically it is a bombastic epic Celtic Popalbum that sounds like a mix between CAMEL, ENYA and KAYAK, yet really focused on the 2 lead singers and instrumental sounding very modest, so no Rocking guitars can be found here. Most of the songs are calm and very atmospheric (really the ENYA style), but still diverse in it's approach thanks to the vocalstyles adapted by the singers, because sometimes they are going for a medieaval Folk direction, then again a bombastic modern Hollywood Movie Blockbuster (LORD OF THE RINGS) style, but also some more Pop orientated material can be heard (like a stripped down version of WITHIN TEMPTATION/DELAIN) and here and there a few covers of traditionals like 'Scarborough Fair' and 'The Times They Are A-Changin' are added to the CD. The sound is very good, although for some more instrumental diversity it would have been wise if the arrangements could have included for example some electric guitar, just to make a few songs sound bigger in it's approach. However, still in present times this GAIA NOSTRA could easily have a big break if they are lucky, because their CD is featuring high quality vocalwork of both female singers.

Het voordeel van het bijwonen van een muziekensemble waar je niets van weet is, dat je de muziek zonder vooroordelen op je af kunt laten komen. Zo verging het mij zaterdagavond in Theater ’t Voorhuys en ik moet na afloop constateren dat zowel oog als oor aangenaam werden geprikkeld, maar dat het mij moeilijk valt te omschrijven, waar Gaia Nostra voor staat. De zangeressen Eva Wilms en Roos den Ouden geven zelf in hun info aan dat ze diverse stijlen combineren tot een mystieke miz en dat is wellicht de beste omschrijving. Hun naam, Gaia Nostra, wijst richting “new age” muziek en de mystieke sfeer was er ook bij het intronummer: een mooi, in paars licht en mistflarden gehuld decor, een diepe synthesizertoon en hoge vrouwenstemmen, zingend zonder woorden. Maar die sfeer verdwijnt direct bij het volgende, Spaan getinte nummer ‘Durme durme’ met prachtig gitaarspel van Gil Lopez; een geweldig nummer, maar ik had de sfeer van het begin liever nog even vastgehouden. Deze overgangen en sijlwisselingen kenmerkten ook het verdere optreden. Van de klassieker van Bob Dylan ‘The times they are a-changing’ werd een Ierse folksong gemaakt. Het klonk mooi maar een protestsong was het niet meer. Daarentegen maakten ze van de bekende tradtional ‘Scarborough fair’, dat zich bij uitstek leent voor een verstilde uitvoering met minimale begeleiding, een stevig rocknummer; maar het klonk geweldig. De twee zangeressen zijn, evenals de bandleden, topmusici, dus viel er heel veel te genieten en ik ben nieuwsgierig, welke kant ze bij een volgend programma opgaan.

Twee zangeressen die op overtuigende wijze Keltische zang met Slavische klanken verwerken tot een magische mix van zowel grootse orkestrale arrangementen als kleine gevoelige liedjes. Dat is Gaia Nostra. Zangeressen Eva en Roos brengen in hun theatertour nummers van hun debuutalbum �Hold You Once Again� waarin folky klassiekers worden afgewisseld met Hebreeuwse traditionals en eigen nummers die meer neigen naar filmmuziek. Als eerste single is het nummer Emma verschenen. Het album Hold You Once Again volgde op 29 september. Voor Gaia Nostra staat 2008 vervolgens in het teken van een uitgebreide tournee die hen, begeleid door een band, zowel langs het clubcircuit als theaters in de gehele Benelux voert.

Begin september gaf Gaia Nostra al een showcase in Paradiso Amsterdam ten behoeve van hun debuutalbum. Deze is door velen positief ontvangen. Kenners waren vooral verrast door vocale kracht van Gaia Nostra. �Zangeressen Eva en Roos hebben prachtige stemmen die goed samengaan met de Keltische sferen � aldus Herman Roggeveen van www.nlpop.blog.nl �De hele plaat is in principe een perfect visitekaartje die de veelzijdigheid van beide zangeressen propageert. De enorme vocale kracht van de dames past perfect in de rijke productie...� schrijft www.musicfrom.nl.

Zelden is de term 'genre overstijgend' zo van toepassing geweest als op het imposante debuut van Gaia Nostra. Twee zangeressen met een knapzak vol muzikale bagage, storten hun hart uit op het indrukwekkende debuutalbum Hold You Once Again. Een elftal composities die luisteren als een wereldreis.

De basis daarvoor werd negen jaar geleden gelegd toen Gaia Nostra vocalisten Eva en Roos elkaar ontmoetten tijdens een deeltijd zangopleiding. De klik was er direct en de twee vervolgden hun muzikale reis op het conservatorium. Een reis die hen dan wel individueel, dan wel samen langs de pop en rock stromingen voerde. Een trip waarvan de zijstapjes richting klassiek, country en folk hun muzikale interesse verrijkten. Met als laatste stop de traditionele (wereldmuziek) was de muzikale ontdekkingstocht de voedingsbodem voor een bijzonder nieuw muzikaal project: Gaia Nostra. Een project waarin ze al hun muzikale voorkeuren kwijt kunnen. Van pop naar folk en van wereldmuziek naar rock.

Wars van muzikale hokjes, is het debuut een album geworden waarop de dames van Gaia Nostra in samenwerking met twee bevriende arrangeurs klassiekers als bijvoorbeeld Scarborough Fair (Simon & Garfunkel) en The Times They Are A-Changin' (Bob Dylan) geheel naar hun eigen hand zetten en deze afwisselen met zelf geschreven materiaal, bewerkte traditionals en zelfs een Spaans gebed. Alles met als uitgangspunt het oorspronkelijke gevoel intact te laten, maar er iets heel eigens van te maken. Gedoopt in een intrigerend muzikaal bad dat een commercieel pop- en new age geluid koppelt aan Keltische, Spaanse, Hebreeuwse en Balkan invloeden, is het debuutalbum van Gaia Nostra een cd geworden die een zeer breed publiek zal aanspreken.

Flamencogitarist Gil Lopez heeft een zelfde muzikale en culturele interesses als beide zangeressen. Hij voelde dan ook direct een klik met de muziek van Gaia Nostra en trad op als producer. Spaanse wereldster Hevia, bekend door zijn spel op de zogenaamde gaita doedelzak, viel ook als een blok voor het Gaia Nostra geluid en leende zijn bijdrage aan de track The Times They Are A-Changin'. Ook de Duitse fluitist Praful (Project 2000, Zuco 103) was enthousiast en neemt op het album de tinwhistle en banzuri partijen voor zijn rekening. Hij is onder meer te horen op het titelnummer van het Gaia Nostra-debuut.

Ergens tussen Enya, Clannad, Adiemus en Mike Oldfield houdt zich een nieuw zang-duo op. New-age en pop ontmoeten elkaar in het weelderige geluid, dat wordt gevormd door lagen toetsen, gedragen zang en sfeerverhogende bijdragen op fluit gespeeld door de Duitse muzikatn Praful, bekend van Zuco 103, en bijdragen van Spaanse gitarist Gil Lopez en doedelzakspeler Hevia. Zangeressen Eva en Roos ontmoeten elkaar negen jaar geleden bij een part-time zangopleiding. Het klikt en ze besluiten samen verder te gaan. Door hun opleiding leren ze allerlei mensen kennen en werken ondertussen aan hun projekt, dat Gaia Nostra gaat heten, wat betekent Onze Moeder Aarde. Hun interesses zijn breed, ze houden zowel van pop, jazz als klassiek en luisteren ook naar flamenco en folk. De muzikanten die meedoen aan het projekt zijn ook zeer onder de indruk van wat de dames laten horen. Met arrangeurs T. Langedijk en W. Koster zoeken ze een paar covers uit, om op het album te zetten. Het worden Scarborough Fair, vooral bekend van Simon & Garfunkel, dat hoewel het al ettelijke keren is gedaan, een aangenaam Woodstock-achtig sfeertje meekrijgt, alsof Fairport Convention het samen met Clannad uitvoert en Dylan's The Times They Are-A Changin', dat een beetje middeleeuws gaat klinken. Toch hoor je in deze nummers niet wat ze werkelijk kunnen. Het Hebreeuwse nummer Erev Shel Shoshanim is een beter voorbeeld, prachtig gedragen gezongen, het slaapliedje Sleep wil je wel iedere avond voor het naar bed gaan horen en het fraaie Spaanse gebed La Bendision Di Madre laat horen hoe fraai de stemmen bij elkaar kleuren. Met een zo brede interesse zullen deze dames een zeer breed publiek gaan aanspreken. Toch wil ik ze adviseren om wat minder voor de hand liggende nummers te coveren. Hun eigen nummers zijn goed genoeg en ze hebben talent genoeg om ook onbekend materiaal naar hun hand te zetten. Voorlopig doen we het met de andere hoogtepunten op dit debuut en kijken we reikhalzend uit naar wat dit talentvolle duo in de toekomst ons gaat brengen.

2 Uur file rijden voor een optreden van 30 minuten. Wat hebben we toch allemaal over voor ons werk. Gisteren ben ik samen met Cyril naar de showcase van Gaia Nostra geweest. Gaia who?? Gaia Nostra, remember die naam. Ik kreeg een uitnodiging om bij de showcase in Paradiso aanwezig te zijn, dus heb ik ons maar gauw op de gastenlijst laten zetten. Gaia Nostra is een nieuwe nederlandse band, ge�nspireerd door Enya en Within Temptation. Ik vond het eigenlijk wel te gek! 2 Zangeressen met een goede band. Muzikaal erg goed. Podiumact was wat minder, maar dat zal nog wel groeien. Helaas vond het mini concert plaats in de kleine bovenzaal van Paradiso en niet in het walhalla beneden. Daarbij had het geheel een behoorlijk hoog familie- en vriendengehalte, dus weinig mensen uit de branche. De muziek was zeker wel mijn ding. Keltische invloeden, op een rockige bodem, besprenkelt met tweestemmige samenzang. Zeker de moeite van het beluisteren waard. Check hun site maar eens voor enkele geluidsfragmenten van het album dat op 29 september uit gaat komen. Na afloop via het wonderschone Kampen weer terug naar het nog schonere Limburg. Was wel blij dat ik in mijn mandje lag. Was wel erg gezellig en zeker voor herhaling vatbaar. En voor de liefhebbers, check hun hyves en MySpace.